Jeugdtrauma kan veel invloed hebben op hoe iemand denkt, voelt en doet. Veel mensen hebben een kwetsbaar of negatief zelfbeeld. Ze vinden het moeilijk om emoties te sturen of zijn snel gespannen.

Jeugdtrauma kan zich ook uiten in het lichaam. Langdurige stress in de kindertijd heeft invloed op het zenuwstelsel, het immuunsysteem, de hormonen en de hersenen.

Jeugdtrauma kan de kans vergroten op psychische problemen. Uit onderzoek blijkt dat mensen met jeugdtrauma vaker te maken krijgen met depressie, angst, verslaving, eetproblemen of PTSS. Ook komt het vaker voor dat mensen een burn-out krijgen.

Jeugdtrauma kan invloed hebben op hoe iemand met anderen omgaat. Sommigen vinden het lastig om vertrouwen te hebben, nabijheid toe te laten of grenzen aan te geven. Sommige mensen vermijden conflicten of trekken zich terug, terwijl anderen juist heftig reageren op kritiek of afwijzing.

Jeugdtrauma kan invloed hebben op leren, concentratie en motivatie. Kinderen die opgroeien in een onveilige omgeving presteren vaak minder goed op school of stoppen eerder met hun opleiding. Dat komt niet door een gebrek aan intelligentie, maar doordat hun brein bezig is met alert blijven op gevaar en niet met leren.

Op het werk kunnen de gevolgen van jeugdtrauma ook zichtbaar worden. Patronen die vroeger zijn ontstaan, komen soms terug in het contact met collega’s of leidinggevenden. Bijvoorbeeld moeite met gezag, perfectionisme, conflicten vermijden of snel overprikkeld raken.

Ouderschap kan oude ervaringen weer naar boven brengen. De zorg voor een kind roept soms herinneringen op aan je eigen jeugd en opvoeding. Dat kan gevoelens van onzekerheid of schuld oproepen en er soms voor zorgen dat oude patronen terugkomen.

Jeugdtrauma kan iedereen overkomen, maar sommige kinderen lopen meer risico. Dat komt niet alleen door hun afhankelijkheid van volwassenen en hun leeftijd, maar ook door de omgeving waarin ze opgroeien.